Ντόρσεϊ: Το ταλέντο δεν αρκεί για να γίνει ηγέτης στον Ολυμπιακό

Ο Τάιλερ Ντόρσεϊ είναι ένας πολύ καλός παίκτης. Ένας εξαιρετικός σκόρερ, ικανός να κερδίσει παιχνίδια και να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στον Ολυμπιακό της EuroLeague. Η άποψη εδώ, όμως, είναι ξεκάθαρη. Ο Ντόρσεϊ δεν είναι superstar και το μεγαλύτερο βήμα που έχει ακόμη να κάνει αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον ρόλο του μέσα σε μια ομάδα που δεν μπορεί να περιστρέφεται γύρω από έναν παίκτη.
Κανείς δεν αμφισβητεί το ταλέντο του. Το έχει αποδείξει πολλές φορές και στο υψηλότερο επίπεδο της Ευρώπης. Το ζήτημα αρχίζει όταν ο ρόλος του περιορίζεται. Εκεί εμφανίζεται ξανά μια συμπεριφορά που δεν ταιριάζει με αυτό που πραγματικά χαρακτηρίζει έναν ηγέτη. Γιατί άλλο να πιστεύεις στις δυνατότητές σου και άλλο να θεωρείς ότι η ποιότητά σου πρέπει να συνοδεύεται μονίμως από συγκεκριμένο χρόνο, αριθμό προσπαθειών και θέση στην ιεραρχία.
Ο Ντόρσεϊ κάνει και μάλιστα σε πολύ υψηλό επίπεδο
Η εύκολη κριτική θα ήταν να ειπωθεί ότι ο Ντόρσεϊ δεν είναι αρκετά καλός. Θα ήταν και λανθασμένη. Ο διεθνής γκαρντ έχει αποδείξει ότι μπορεί να σκοράρει απέναντι σε οποιαδήποτε άμυνα της EuroLeague, να δημιουργήσει προσωπική φάση και να αλλάξει μόνος του την επιθετική εικόνα μιας ομάδας.
Το ταλέντο δεν συζητείται. Αυτό που συζητείται είναι τι συμβαίνει όταν δεν βρίσκεται στον ρόλο που επιθυμεί.
Η δημόσια αντίδρασή του όταν μειώθηκε ο χρόνος συμμετοχής του έβγαλε ένα εσωτερικό αγωνιστικό ζήτημα έξω από τα αποδυτήρια. Ο Ολυμπιακός αντέδρασε πειθαρχικά και το επεισόδιο με τον Ντόρσεϊ έφερε ξανά στην επιφάνεια τη συζήτηση γύρω από τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τον ρόλο του.
Αυτό είναι το σημείο στο οποίο ο Ντόρσεϊ οφείλει να κοιτάξει τον εαυτό του. Ένας πραγματικός superstar δεν χρειάζεται κάθε βράδυ 30 λεπτά για να αισθανθεί σημαντικός. Δεν χρειάζεται 15 προσπάθειες για να παραμείνει συνδεδεμένος με την ομάδα. Μπορεί να πάρει το τελευταίο σουτ, αλλά μπορεί και να δημιουργήσει τις συνθήκες για να το πάρει κάποιος άλλος.
Ο Ντόρσεϊ έχει δείξει ότι μπορεί να κάνει το πρώτο. Το δεύτερο πρέπει να το αποδείξει με μεγαλύτερη συνέπεια.
Ο Φουρνιέ δείχνει τι σημαίνει πραγματικό status
Εδώ βρίσκεται και η σύγκριση με τον Εβάν Φουρνιέ. Όχι επειδή πρέπει να μετρηθούν οι πόντοι τους και να αποφασιστεί ποιος κέρδισε ένα υποθετικό μεταξύ τους παιχνίδι. Η διαφορά βρίσκεται στο status που έχει κατακτήσει ο καθένας και στον τρόπο με τον οποίο το κουβαλά.
Ο Φουρνιέ ήρθε στον Ολυμπιακό έχοντας πίσω του 12 χρόνια στο NBA, περισσότερα από 700 παιχνίδια και τεράστια διεθνή εμπειρία με τη Γαλλία. Δεν χρειάζεται να αποδείξει σε κανέναν ότι υπήρξε παίκτης κορυφαίου επιπέδου.
Κι όμως, έχει δεχθεί διαφορετικούς ρόλους. Έχει βγει από την πεντάδα. Έχει περάσει χρόνο στον πάγκο. Έχει συγκρουστεί ακόμη και μέσα σε παιχνίδι με τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Η ένταση, όμως, δεν μετατράπηκε σε απαίτηση ειδικής μεταχείρισης.
Αυτό είναι πραγματικό status. Να έχεις το βιογραφικό που σου επιτρέπει να απαιτήσεις και να μη χρειάζεται να το κάνεις για να αποδείξεις ποιος είσαι.
Και κάπου εδώ βρίσκεται η μεγάλη παγίδα για τον Ντόρσεϊ. Είναι αρκετά καλός ώστε να αισθάνεται ότι μπορεί να πρωταγωνιστήσει σε οποιαδήποτε ομάδα της EuroLeague. Δεν έχει αποδείξει, όμως, ότι βρίσκεται σε εκείνη την κατηγορία παικτών γύρω από τους οποίους πρέπει υποχρεωτικά να χτιστεί ολόκληρη η αγωνιστική λειτουργία.
Η ηγεσία δεν είναι box score. Δεν μετριέται μόνο με πόντους, τρίποντα και κατοχές. Φαίνεται όταν ο προπονητής σε βγάζει από το παιχνίδι. Όταν κάποιος άλλος παίρνει περισσότερα σουτ. Όταν η ομάδα κερδίζει χωρίς εσένα να είσαι ο πρωταγωνιστής.
Ο Ολυμπιακός έχει πολλές λύσεις στην περιφέρεια και κανένας παίκτης δεν μπορεί να θεωρεί δεδομένο ότι το rotation θα προσαρμόζεται κάθε βράδυ στις δικές του ανάγκες.
Ο Ντόρσεϊ δεν χρειάζεται να γίνει Φουρνιέ. Χρειάζεται να καταλάβει αυτό που ένας πραγματικός superstar μαθαίνει κάποια στιγμή στην καριέρα του. Το μέγεθος ενός παίκτη φαίνεται και όταν δεν είναι το πρώτο όνομα. Εκεί βρίσκεται το επόμενο βήμα του και όχι στο επόμενο βράδυ που θα βάλει 25 πόντους.














Επόμενο →ΜακΚίσικ: Έρχεται στην Αθήνα και ξανανοίγει η συζήτηση για τον Ολυμπιακό