Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός έχουν 5-1, αλλά υπάρχει μία τεράστια διαφορά

Το 5-1 του Παναθηναϊκού είναι πραγματικό. Όπως πραγματικό είναι και το 5-1 του Ολυμπιακού μετά τις πρώτες έξι αγωνιστικές της Euroleague. Από εκεί και πέρα, όμως, αρχίζει η συζήτηση που χάνεται όταν η ομάδα του Ζέλικο Ομπράντοβιτς παρουσιάζεται περίπου ως ένα σύνολο χωρίς αδυναμίες.

Μετά την ήττα 81-91 από τη Χάποελ Τελ Αβίβ την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου στην Αθήνα, υπάρχει πλέον αρκετό υλικό για μία ψυχρότερη ανάγνωση. Όχι για να ακυρωθεί το εξαιρετικό ξεκίνημα του Παναθηναϊκού, αλλά για να διαχωριστεί η πραγματικότητα από την υπερβολή.

Την ίδια στιγμή ο Ολυμπιακός στη Euroleague βρίσκεται επίσης στο 5-1, έχοντας δώσει μόνο ένα από τα έξι παιχνίδια του εντός έδρας. Αυτό από μόνο του αλλάζει δραματικά το πλαίσιο της σύγκρισης.

Ίδιο 5-1, εντελώς διαφορετικός δρόμος

Ο Παναθηναϊκός άνοιξε τη σεζόν με πέντε διαδοχικές νίκες. Επικράτησε 91-72 της Παρί, 102-79 της Βιλερμπάν, 90-67 της Μακάμπι, 92-74 της Φενέρμπαχτσε και 72-55 της Παρτίζαν, πριν έρθει το 81-91 από τη Χάποελ.

Οι πέντε πρώτες εμφανίσεις δημιούργησαν δικαιολογημένα ενθουσιασμό. Η ομάδα του Ομπράντοβιτς δεχόταν μόλις 69,4 πόντους κατά μέσο όρο σε εκείνο το διάστημα και είχε κερδίσει και τα πέντε παιχνίδια με διψήφιες διαφορές.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Το πρόγραμμα του Ολυμπιακού υποχρέωσε την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα να ζήσει σχεδόν μόνιμα με μία βαλίτσα στο χέρι. Οι ερυθρόλευκοι έπαιξαν τα πέντε από τα πρώτα έξι παιχνίδια μακριά από την έδρα τους και έχουν ήδη φύγει νικητές από Βιτόρια, Κάουνας, Βαλένθια και Βαρκελώνη.

Στη Βαρκελώνη χρειάστηκαν παράταση για το 105-100, ενώ είχε προηγηθεί ακόμη μία παράταση στη Βαλένθια. Δηλαδή το 5-1 δεν χτίστηκε σε μία περίοδο προστατευμένη από την έδρα και τη ρουτίνα, αλλά μέσα από ταξίδια, δύσκολες καταστάσεις και παιχνίδια που κρίθηκαν στις τελευταίες κατοχές.

Η σύγκριση δεν αποδεικνύει ότι ο ένας είναι καλύτερος από τον άλλον τον Οκτώβριο. Αποδεικνύει όμως ότι δύο ίδια ρεκόρ δεν έχουν υποχρεωτικά την ίδια διαδρομή. Και όταν γίνεται αξιολόγηση τόσο νωρίς στη σεζόν, το πού και απέναντι σε ποιους δημιουργήθηκε ένα 5-1 δεν μπορεί να αφαιρεθεί από την εξίσωση.

Η Χάποελ έδειξε ότι υπάρχει και δεύτερη εικόνα

Απέναντι στη Χάποελ εμφανίστηκαν για πρώτη φορά συγκεντρωμένα αρκετά από τα προβλήματα που δεν είχαν κοστίσει στις προηγούμενες πέντε αγωνιστικές. Ο Παναθηναϊκός τελείωσε με 5/21 τρίποντα, έχασε τα ριμπάουντ 27-34 και είχε 16 ασίστ απέναντι στις 22 των Ισραηλινών.

Η Χάποελ εκτέλεσε με 45% από το τρίποντο και έφτασε στους 91 πόντους. Σε σχέση με τους 69,4 που δεχόταν προηγουμένως ο Παναθηναϊκός, η διαφορά ήταν 21,6 πόντοι.

Υπήρχαν σοβαρές απουσίες. Κέντρικ Ναν, Κώστας Σλούκας, Νίκος Ρογκαβόπουλος και Ισαάκ Μπόνγκα δεν ήταν διαθέσιμοι, επομένως οποιαδήποτε ανάλυση που αγνοεί αυτό το δεδομένο θα ήταν προβληματική. Ακριβώς όμως εδώ δοκιμάζεται και η συζήτηση περί ασύγκριτου βάθους.

Ο Σιλβέν Φρανσίσκο είχε 22 πόντους και τέσσερις ασίστ, όμως η Χάποελ βρήκε περισσότερες πηγές δημιουργίας. Ο Βασίλιε Μίτσιτς μοίρασε οκτώ ασίστ, ο Ζακ ΛεΝτέι σημείωσε 17 πόντους και ο Ελάιτζα Μπράιαντ πρόσθεσε 14 με έξι ριμπάουντ.

Η ομάδα του Ομπράντοβιτς παραμένει 5-1 και στην κορυφή της συζήτησης για τους μεγάλους στόχους της διοργάνωσης. Το 81-91 δεν διαγράφει τις πέντε νίκες και δεν αποτελεί απόδειξη κρίσης.

Αυτό που διαγράφει είναι την ιδέα του αλάνθαστου. Η εκτίμησή μας είναι ότι ο χαρακτηρισμός μιας ομάδας ως ανίκητης είναι πρόωρος, όταν μετά από μόλις έξι αγωνιστικές ο Παναθηναϊκός έχει το ίδιο 5-1 με έναν Ολυμπιακό που έπαιξε πέντε φορές εκτός έδρας και ήδη πέρασε από τέσσερις διαφορετικές ευρωπαϊκές έδρες.

Οι ερυθρόλευκοι έχουν και τα δικά τους προβλήματα. Η διαχείριση του ρόστερ του Μπαρτζώκα παραμένει ανοιχτή υπόθεση, ενώ τραυματισμοί και ζητήματα στην περιφέρεια έχουν ήδη δοκιμάσει το βάθος της ομάδας.

Υπάρχει όμως μία διαφορά στον τρόπο με τον οποίο πρέπει να διαβάζεται η βαθμολογία. Το 5-1 του Ολυμπιακού περιλαμβάνει τέσσερα εκτός έδρας διπλά και μόλις ένα παιχνίδι μπροστά στο δικό του κοινό. Το 5-1 του Παναθηναϊκού είναι επίσης εξαιρετικό, αλλά δεν αποτελεί από μόνο του απόδειξη ότι δημιουργήθηκε μία ομάδα που βρίσκεται έξω από τα δεδομένα της Euroleague.

Η Euroleague δεν κρίνεται στις έξι αγωνιστικές. Και ίσως αυτή να είναι η πιο χρήσιμη αλήθεια πίσω από όλον τον θόρυβο του Οκτωβρίου.