Όταν χάνεις ντέρμπι με ανατροπή, δεν αρκεί να κοιτάξεις το ταμπλό – πρέπει να κοιτάξεις και τον καθρέφτη. Ο ΠΑΟΚ γύρισε το ματς με καρδιά, πάθος και ποδοσφαιρική λογική, την ώρα που ο Ολυμπιακός έμοιαζε με ομάδα που δεν ξέρει αν παίζει για τίτλο ή για να τελειώσει η σεζόν. Μεντιλίμπαρ έχει παίκτες, αλλά δεν έχει ακόμη ομάδα. Και όσο αυτό συνεχίζεται, τέτοια βράδια θα επαναλαμβάνονται.
Η κριτική των παικτών του Ολυμπιακού
Κωνσταντής Τζολάκης: Δεν ήταν σε καλή βραδιά, αν και στα γκολ δεν είχε ευθύνη. Έλειπε η αποφασιστικότητα, έλειπε και το κάτι παραπάνω που κάνει τη διαφορά στα ντέρμπι.
Κοστινιά: Άρχισε με εξαιρετική παρουσία, εξουδετερώνοντας τον Τάισον, αλλά η συνέχεια τον έφερε από ήρωα σε μοιραίο. Στα κρίσιμα λεπτά, λύγισε.
Ζουλιάν Μπιανκόν: Ένα λάθος στο πρώτο ημίχρονο έφερε νευρικότητα και έλλειψη καθαρού μυαλού στη συνέχεια. Έμοιαζε να παίζει περισσότερο με τον φόβο, παρά με την μπάλα.
Λορέντσο Πιρόλα: Από τους λίγους που στάθηκαν στο ύψος της περίστασης. Καθαρός, αποτελεσματικός και με αυτοπεποίθηση. Δεν φτάνει όμως ένας Πιρόλα για να χτίσεις άμυνα.
Φρανσίσκο Ορτέγκα: Γλίστρησε στο πιο κρίσιμο σημείο και έγινε άθελά του μέρος της ανατροπής. Ήταν στο γκολ του Ολυμπιακού, αλλά δεν ήταν αρκετό για να ισορροπήσει τη συνολική του εικόνα.
Ντάνι Γκαρθία: Έβγαλε δύναμη και ένταση, αλλά του έλειπε η καθαρότητα στη σκέψη. Πολλές λάθος πάσες, λίγες σωστές επιλογές.
Σαντιάγκο Εσέ: Πολύ καλός στο πρώτο ημίχρονο, έδωσε ρυθμό, αλλά στο δεύτερο έμεινε από δυνάμεις. Η χρησιμοποίησή του ως μπακ στο τέλος ήταν περισσότερο ένδειξη απόγνωσης.
Ζέλσον Μαρτίνς: Μερικές εκλάμψεις, μία εξαιρετική πάσα στον Ποντένσε, αλλά σε ένα τέτοιο ματς, δεν φτάνει να είσαι λίγο καλός. Πρέπει να είσαι παρών – και δεν ήταν.
Τσικίνιο: Φανταστικό γκολ, ενέργεια και πάθος στο πρώτο μέρος. Αλλά μετά χάθηκε. Δεν είναι παίκτης του 45λεπτου – και αυτό πρέπει να αλλάξει.
Ντανιέλ Ποντένσε: Δύο πρόσωπα σε ένα σώμα. Στο πρώτο επικίνδυνος, στο δεύτερο χωρίς ανάσα και καθαρή σκέψη. Η κακή πάσα στον Ελ Κααμπί ήταν η αρχή του τέλους.
Αγιούμπ Ελ Κααμπί: Έδωσε την ασίστ, έτρεξε, συνεργάστηκε. Αλλά και πάλι άσφαιρος. Αν ο Ολυμπιακός θέλει να σηκώσει κεφάλι, χρειάζεται γκολ από τον φορ του.
Χρήστος Μουζακίτης: Πέρασε για να δώσει ενέργεια, αλλά δεν έφερε την αλλαγή που περίμενε ο προπονητής. Άφαντος.
Μεχντί Ταρεμί: Απογοητευτικός. Δεν μπήκε ποτέ πραγματικά στο ματς, δεν ένιωσε την ένταση, δεν προσέφερε το παραμικρό.
Γιουζούφ Γιαζίτσι: Ίσως άξιζε περισσότερο χρόνο. Έδειξε διάθεση, αλλά δεν είχε τον ρυθμό ούτε τις ευκαιρίες να δείξει περισσότερα.
Η Τούμπα ήταν καυτή, αλλά ο Ολυμπιακός έλιωσε από τα δικά του λάθη, όχι από τη θερμοκρασία. Με παίκτες που σβήνουν στο β’ ημίχρονο και αλλαγές που δεν αλλάζουν τίποτα, οι νίκες γλιστράνε – όπως ο Ορτέγκα. Η ποιότητα υπάρχει, η προσωπικότητα λείπει. Και χωρίς αυτήν, κανένα ντέρμπι δεν σου ανήκει.
