Ζούμε σε μια εποχή που η κριτική είναι πιο γρήγορη από τη σκέψη, ειδικά όταν μιλάμε για μια ομάδα με το μέγεθος και την πίεση του Ολυμπιακού. Πολλοί βλέπουν μια ομάδα που μεταμορφώνεται από τη μία διοργάνωση στην άλλη και μπερδεύονται, θεωρώντας πως λείπει η σταθερότητα. Η πραγματικότητα όμως είναι τελείως διαφορετική και κρύβει πίσω της έναν κυνικό ρεαλισμό που μόνο ένας έμπειρος προπονητής όπως ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ θα μπορούσε να εφαρμόσει.
Η απαίτηση για το ίδιο ποδόσφαιρο από την ίδια ενδεκάδα, κόντρα σε ευρωπαϊκά θηρία και κλειστές ελληνικές άμυνες, ισοδυναμεί με παραλογισμό. Κανένα αυτοκίνητο δεν τρέχει με την ίδια άνεση σε πίστα Formula 1 και σε κατσάβραχα. Η συγκεκριμένη εμμονή αποτυγχάνει στην πράξη και διαλύει με μαθηματική ακρίβεια τη μηχανή
Η τέχνη του να είσαι χαμαιλέοντας
Στα σαλόνια του Champions League ή στις μεγάλες βραδιές του Europa, ο Ολυμπιακός φοράει το κουστούμι του «δολοφόνου» των αντεπιθέσεων. Εκεί δεν τον ενδιαφέρει η ανούσια κατοχή. O Μεντιλίμπαρ εφαρμόζει ένα έξυπνο midblock, παγιδεύει τον αντίπαλο και τιμωρεί τα κενά στην άμυνα. Αυτή η συνταγή μας χάρισε το Conference League το 2024 και αυτή συνεχίζει να δουλεύει απέναντι σε ομάδες με πολλαπλάσιο μπάτζετ.
Η ελίτ τιμωρεί σκληρά το ανοιχτό παιχνίδι, γι’ αυτό η ομάδα επενδύει στην υπομονή και την άμεση μετάβαση. Η συγκεκριμένη τακτική προϋποθέτει τρομερή πειθαρχία και φυσικές αντοχές. Μόνο έτσι κοιτάζεις στα μάτια τους γίγαντες
Αντίθετα, στην Ελλάδα η εικόνα αλλάζει δραματικά. Εδώ ο Ολυμπιακός είναι το «θηρίο» που πρέπει να ξεκλειδώσει άμυνες που θυμίζουν τείχος. Με την κατοχή να ξεπερνά το 65%, το ζητούμενο δεν είναι η κόντρα επίθεση αλλά η υπομονή και η διάσπαση του αντιπάλου με high press και πλατύ παιχνίδι. Αυτή η εναλλαγή ταυτότητας είναι εξαιρετικά δύσκολη για τους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι καλούνται να αλλάζουν τσιπάκι μέσα σε λίγα 24ωρα.
Η παγίδα της ανυπομονησίας και τα στημένα
Φυσικά σε αυτό το περίπλοκο παζλ υπάρχουν και κομμάτια που λείπουν ή δεν κουμπώνουν πάντα καλά. Οι στημένες φάσεις πληγώνουν και συχνά κοστίζουν. Το σύστημα μπλοκάρει όταν οι παίκτες-κλειδιά υστερούν σε ατομική ποιότητα. Οι επικριτές εκμεταλλεύονται αυτή την αδυναμία και καραδοκούν για να στήσουν λαϊκά δικαστήρια
Η εμπιστοσύνη στο πλάνο φέρνει τη λύση και απομονώνει τις φωνές και την ισοπέδωση. Η τακτική ευελιξία μετατρέπει το 4-2-3-1 σε 4-3-3 ή 5-4-1 και φανερώνει υγεία, όχι σύγχυση. Ο Ολυμπιακός χτίζει χαρακτήρα μέσα από αυτές τις δυσκολίες.
Ο παρορμητισμός ιστορικά έχει οδηγήσει τον σύλλογο σε δύσκολα μονοπάτια και πισωγυρίσματα. Το να «βγάζουμε τα μάτια μας» με την πρώτη στραβή είναι το πιο εύκολο σπορ, αλλά δεν φέρνει τίτλους. Η ισορροπία ανάμεσα στους δύο αυτούς κόσμους απαιτεί χρόνο, πίστη και στήριξη. Ο Μεντιλίμπαρ έδειξε τον δρόμο. Τώρα είναι η σειρά της εξέδρας να δείξει την απαραίτητη ωριμότητα.
