Από τον Ολυμπιακό στο restart: Τι δείχνει πραγματικά η επιστροφή του Κίναν Έβανς
Οι 14 πόντοι σε 17 λεπτά τραβούν το μάτι. Τα 4/6 τρίποντα επίσης. Είναι εύκολο να κοιτάξεις το box score και να πεις ότι ο Κίναν Έβανς «επιστρέφει».
Η ουσία όμως δεν βρίσκεται εκεί.
Μετά από σχεδόν δύο χρόνια γεμάτα σοβαρούς τραυματισμούς, ο Έβανς δεν δίνει μάχη μόνο για να ξαναβρεί το σουτ του. Δίνει μάχη για να ξαναπιστέψει ότι μπορεί να κάνει την επόμενη αλλαγή κατεύθυνσης, να πατήσει δυνατά, να επιταχύνει, να φρενάρει και να εκτελέσει χωρίς το σώμα του να του υπενθυμίζει συνεχώς τι έχει περάσει.
Αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι. Και δεν φαίνεται πάντα στο φύλλο αγώνα.
Δεν επιστρέφεις από τέτοιους τραυματισμούς μόνο με προπόνηση
Ο Έβανς πέρασε μια διαδρομή που θα μπορούσε να διαλύσει αγωνιστικά και ψυχολογικά πολλούς παίκτες. Δεν κατόρθωσε να αγωνιστεί ουσιαστικά με τον Ολυμπιακό και η πορεία του τον έφερε ξανά στη Ζαλγκίρις, πριν δοθεί δανεικός στους Λόντον Λάιονς για να βρει ρυθμό.
Αυτή είναι και η σωστή λέξη. Ρυθμός.
Όχι φόρμα. Όχι ακόμη. Ο αγωνιστικός ρυθμός δεν είναι απλώς να πετύχεις δύο-τρία σουτ. Είναι να ξανασυνηθίσεις την ταχύτητα του παιχνιδιού, τις επαφές, τη λήψη αποφάσεων σε πραγματικό χρόνο, την πίεση πάνω στην μπάλα και τη σωματική καταπόνηση που δεν αναπαράγεται στην προπόνηση.
Και εδώ ακριβώς αποκτά αξία το τελευταίο του παιχνίδι.
Απέναντι στη Σλασκ Βρότσλαβ, οι Λάιονς νίκησαν με 96-78 και ο Έβανς πέτυχε 14 πόντους σε μόλις 17 λεπτά, με 4/6 τρίποντα και 1/2 δίποντα, ενώ μοίρασε και τέσσερις ασίστ. Το στατιστικό είναι εντυπωσιακό, αλλά περισσότερο μετρά ο τρόπος που συνδυάζει εκτέλεση και δημιουργία.
Για έναν γκαρντ σαν τον Έβανς, αυτό είναι βασικό σημάδι. Αν ήταν απλώς ένας στατικός σουτέρ, θα αρκούσε να δούμε αν μπαίνει η μπάλα. Δεν είναι όμως. Η αξία του στηρίζεται στην αλλαγή ταχύτητας, στη χρήση του pick-and-roll, στη δυνατότητα να τραβήξει πάνω του άμυνα και να αποφασίσει σε κλάσματα δευτερολέπτου.
Αν αρχίζουν να επιστρέφουν αυτά, τότε επιστρέφει σταδιακά και ο πραγματικός Κίναν Έβανς.
Το σώμα πρέπει να πείσει πρώτα το μυαλό
Εδώ είναι και το σημείο που συχνά αγνοείται σε τέτοιες ιστορίες. Ο τραυματισμός τελειώνει ιατρικά πολύ πριν τελειώσει ψυχολογικά.
Ο παίκτης μπορεί να είναι «έτοιμος» σύμφωνα με τις εξετάσεις και παρ’ όλα αυτά να κρατάει μισό βήμα. Να αποφεύγει ασυναίσθητα μια επαφή. Να μην πατά με την ίδια αποφασιστικότητα. Να σκέφτεται για ένα κλάσμα περισσότερο πριν αλλάξει κατεύθυνση.
Στο υψηλό επίπεδο, αυτό το κλάσμα αρκεί για να σε βγάλει εκτός ρυθμού.
Γι’ αυτό τα πρώτα φιλικά του Έβανς έχουν αξία μεγαλύτερη από το ίδιο το αποτέλεσμα. Κάθε κατοχή στην οποία εκτελεί χωρίς δεύτερη σκέψη, κάθε drive, κάθε πάσα μετά από πίεση, κάθε λεπτό στο οποίο το σώμα του ανταποκρίνεται χωρίς αντίδραση, είναι ένα ακόμη μικρό βήμα προς την κανονικότητα.
Και αυτό είναι που πρέπει να μετράμε τώρα.
Όχι αν θα βάλει 20 πόντους στο επόμενο παιχνίδι. Ούτε αν θα έχει ξανά 4/6 τρίποντα. Η πραγματική ερώτηση είναι αν μπορεί να χτίσει συνέχεια. Να παίξει ξανά. Και ξανά. Και ξανά.
Γιατί αυτό ακριβώς του έλειψε περισσότερο απ’ όλα.
Ο Κίναν Έβανς δεν χρειάζεται αυτή τη στιγμή μια εντυπωσιακή βραδιά. Χρειάζεται δέκα, δεκαπέντε, είκοσι συνεχόμενες βραδιές στις οποίες θα τελειώνει το παιχνίδι και το σώμα του θα του λέει το ίδιο πράγμα.
«Μπορείς να συνεχίσεις».
Τότε θα έχει επιστρέψει πραγματικά.
Πώς σε έκανε να νιώσεις;
Συντακτική ή ομάδα με εξειδίκευση στα ρεπορτάζ ποδοσφαίρου και μπάσκετ για τον Ολυμπιακό
Όλα τα άρθρα →
← ΠροηγούμενοΜιλουτίνοφ για ελληνικό διαβατήριο: Η μία φράση που αλλάζει όλη τη συζήτηση
Επόμενο →Ολυμπιακός: Το πρόβλημα δεν είναι ποιον θα μαρκάρεις – Είναι ποιον θα αφήσεις