Ο νέος Ολυμπιακός του Αλγκουαθίλ δεν ψάχνει μόνο παίκτες – Θέλει να τους κατασκευάζει

Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται από τον Ιμανόλ Αλγκουαθίλ να βρει τον επόμενο Χρήστο Μουζακίτη ή τον επόμενο Κωστούλα. Αυτό θα ήταν το εύκολο σύνθημα. Χρειάζεται κάτι πολύ δυσκολότερο, να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε ο επόμενος Μπάμπης Κωστούλας να μην αποτελεί εξαίρεση.

Εκεί βρίσκεται μία από τις σοβαρότερες παρακαταθήκες της εποχής Μεντιλίμπαρ. Όχι μόνο στις κούπες, στις ευρωπαϊκές βραδιές ή στο ποδόσφαιρο που έπαιξε ο Ολυμπιακός. Ο Βάσκος έσπασε έναν παλιό φόβο του ελληνικού πρωταθλητισμού, ότι ο νεαρός πρέπει πρώτα να γίνει «έτοιμος» κάπου αλλού και μετά να πάρει πραγματικές ευθύνες.

Με τον Μεντιλίμπαρ, παιδιά του συλλόγου μπήκαν μέσα στη φωτιά. Δεν αντιμετωπίστηκαν σαν διακοσμητικό στοιχείο ενός ρόστερ ούτε σαν υποχρεωτική συμμετοχή για να μπορεί κάποιος να λέει ότι «παίζει η Ακαδημία». Έπαιξαν επειδή μπορούσαν να βοηθήσουν. Και όταν ένας οργανισμός δει ότι αυτό το μοντέλο μπορεί να παράγει αγωνιστική και οικονομική αξία μαζί, δεν επιστρέφει εύκολα πίσω.

Ο Αλγουαθίλ ξέρει ότι ανάπτυξη σημαίνει ευθύνη

Γι’ αυτό η επιλογή του Αλγκουαθίλ έχει ενδιαφέρον πολύ πέρα από το 4-3-3, το positional παιχνίδι και τον τρόπο που θέλει να πιέζει. Το βιογραφικό του στη Ρεάλ Σοσιεδάδ κουβαλά κάτι πολύ πιο χρήσιμο για τη συγκεκριμένη στιγμή του Ολυμπιακού, ξέρει πώς λειτουργεί ένας σύλλογος που δεν χρησιμοποιεί την ανάπτυξη παικτών ως διαφημιστικό μότο, αλλά ως βασικό κομμάτι της ποδοσφαιρικής του οικονομίας.

Ο Ισπανός πέρασε από τη Σάνσε, τη δεύτερη ομάδα της Σοσιεδάδ, πριν καθιερωθεί στην πρώτη. Εκεί δεν έκανε απλώς προπόνηση σε νεαρούς. Έμαθε να αξιολογεί ποιος μπορεί να περάσει το επόμενο επίπεδο, ποιος αντέχει την ευθύνη και κυρίως πότε πρέπει να ανοίξει η πόρτα. Αυτή είναι η δύσκολη δουλειά. Το ταλέντο φαίνεται. Το timing είναι που ξεχωρίζει τον προπονητή.

Ο Μικέλ Ογιαρθάμπαλ εξελίχθηκε σε σύμβολο της Σοσιεδάδ. Ο Μάρτιν Θουμπιμέντι καθιερώθηκε στην πρώτη ομάδα στην εποχή Αλγκουαθίλ και έγινε παίκτης κορυφαίου ευρωπαϊκού επιπέδου. Ο Ρομπέν Λε Νορμάν πέρασε από τη δεύτερη ομάδα στην πρώτη και αργότερα έφτασε μέχρι την Ατλέτικο Μαδρίτης, έχοντας προηγουμένως γίνει διεθνής με την Ισπανία και πρωταθλητής Ευρώπης. Η διαδρομή του ίδιου του συλλόγου επιβεβαιώνει πόσο κεντρικό ρόλο είχαν παίκτες αυτής της λογικής στην ομάδα του Ιμανόλ.

Υπάρχει και ο Αλεξάντερ Ίσακ, αλλά εδώ χρειάζεται μια διάκριση. Ο Ίσακ δεν ήταν προϊόν της ακαδημίας της Σοσιεδάδ. Ήταν ήδη τεράστιο ταλέντο όταν αποκτήθηκε. Η αξία του Αλγουαθίλ ήταν ότι του έδωσε περιβάλλον στο οποίο μπορούσε να παίξει, να αποτύχει, να ξαναπαίξει και τελικά να εκτοξεύσει την καριέρα του. Ανάπτυξη δεν σημαίνει μόνο να παράγεις παιδιά από τα 12 τους. Σημαίνει και να παίρνεις έναν 19χρονο με πρώτη ύλη και να τον στέλνεις στην αγορά ως ολοκληρωμένο ποδοσφαιριστή.

Ο Ολυμπιακός πρέπει να αποφασίσει αν το εννοεί

Εδώ, όμως, αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί είναι πολύ εύκολο να λες ότι θέλεις ανάπτυξη παικτών όταν βρίσκεσαι τον Ιούλιο στην προετοιμασία. Είναι πολύ δυσκολότερο όταν έρχεται ο Νοέμβριος, έχεις στραβώσει δύο αποτελέσματα και το Καραϊσκάκη απαιτεί νίκη την Κυριακή.

Ο Αλγουαθίλ δεν μπορεί μόνος του να δημιουργήσει «μοντέλο Σοσιεδάδ». Κανένας προπονητής δεν μπορεί. Χρειάζεται οργανισμό που θα δεχτεί ότι η εξέλιξη έχει κόστος, ότι ένας 19χρονος θα κάνει λάθος πάσα, θα χάσει μονομαχία, μπορεί να στοιχίσει γκολ και παρ’ όλα αυτά θα πρέπει να ξαναπαίξει. Αν στο πρώτο λάθος επιστρέψει στην εξέδρα επειδή υπάρχει ένας έμπειρος ξένος πίσω του, το project τελείωσε πριν αρχίσει.

Αυτό είναι και το πραγματικό στοίχημα μετά τον Μεντιλίμπαρ. Όχι αν ο Αλγουαθίλ θα «πιστεύει στους νέους». Η φράση δεν σημαίνει τίποτα από μόνη της. Το θέμα είναι αν ο Ολυμπιακός θα συνεχίσει να δίνει πραγματικά λεπτά, δύσκολα παιχνίδια και συγκεκριμένους ρόλους σε παίκτες που θεωρεί ότι μπορούν αύριο να αποτελέσουν βασικό περιουσιακό στοιχείο του.

Γιατί ο Κωστούλας δεν είχε αξία επειδή ήταν μικρός. Είχε αξία επειδή μπορούσε να παίξει ποδόσφαιρο σε επίπεδο Ολυμπιακού και κάποιος του άνοιξε την πόρτα για να το αποδείξει.

Αυτό πρέπει να κρατήσει ο σύλλογος.

Ο Αλγουαθίλ έρχεται από έναν οργανισμό στον οποίο ο δρόμος από τη δεύτερη ομάδα στην πρώτη δεν είναι τουριστική διαδρομή. Είναι λεωφόρος. Και αν ο Ολυμπιακός καταφέρει να χτίσει κάτι αντίστοιχο στα δικά του μέτρα, τότε η μεγαλύτερη επιτυχία του νέου προπονητή μπορεί να μην είναι ποιον παίκτη θα αναδείξει.

Μπορεί να είναι ότι μετά τον πρώτο θα έρθει φυσιολογικά ο δεύτερος. Και μετά ο τρίτος.