Ολυμπιακός – Μονακό 94-64: Γιατί αυτή η εμφάνιση τρομάζει όλη την Ευρώπη (highlights)

Υπάρχουν νίκες που δίνουν απλά ένα προβάδισμα και υπάρχουν βραδιές που στέλνουν ένα τρομακτικό μήνυμα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αυτό που συνέβη στο παρκέ του φαληρικού σταδίου δεν ήταν ένας απλός αγώνας μπάσκετ. Ήταν η πλήρης αποδόμηση ενός αντιπάλου που ήρθε με ελπίδες και έφυγε παραμιλώντας. Ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε απλώς τη Μονακό κάνοντας το επόμενο βήμα. Την ισοπέδωσε πνευματικά και σωματικά αποδεικνύοντας πως το ελληνικό μπάσκετ παραμένει ο απόλυτος ρυθμιστής των εξελίξεων.

Το να ρίχνεις στο καναβάτσο μια τόσο ακριβή ομάδα με τέτοια ευκολία λέει πολλά περισσότερα από το τελικό σκορ. Ολόκληρη η Ευρωλίγκα παρακολουθεί πλέον μια μηχανή που αρνείται να κατεβάσει ταχύτητα. Όταν ο Βεζένκοφ και ο Φουρνιέ βρίσκουν τέτοιο ρυθμό η αντίπαλη άμυνα μοιάζει με παιδική χαρά. Και αυτό ακριβώς δείχνει τη νοοτροπία που έχει χτιστεί στην Ελλάδα. Καμία χαλάρωση κανένας οίκτος.

Ο εκνευρισμός που μαρτυρά την αλήθεια

Αν κάποιος θέλει να καταλάβει το μέγεθος της κυριαρχίας αρκεί να δει την αντίδραση των ηττημένων. Η εικόνα του Μάικ Τζέιμς να αποβάλλεται με δύο τεχνικές ποινές πριν καν βγει το ημίχρονο είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της απελπισίας. Όταν το ΣΕΦ βράζει και η διαφορά εκτοξεύεται οι αντίπαλοι απλώς καταρρέουν. Το πρώτο μισό τελείωσε με μια διαφορά που έμοιαζε μη αναστρέψιμη διαλύοντας κάθε ψευδαίσθηση.

Τι σημαίνει όμως όλο αυτό για τη συνέχεια

• Η ψυχολογία του αντιπάλου έχει δεχθεί ανεπανόρθωτο πλήγμα πριν καν η σειρά μεταφερθεί στο Πριγκιπάτο
• Η επιθετική πολυφωνία με δεκαπέντε τρίποντα δείχνει πως η άμυνα δεν μπορεί να προσαρμοστεί σε έναν μόνο παίκτη
• Η διαχείριση της έντασης αποδεικνύει την ωριμότητα ενός συνόλου που βλέπει ξεκάθαρα τον τελικό στόχο

Μια ανάσα πριν τον μεγάλο στόχο

Πλέον η ιστορία γράφεται με τους όρους των νικητών. Το εισιτήριο για το Φάιναλ Φορ βρίσκεται ουσιαστικά στα χέρια τους απαιτώντας απλώς την τυπική επικύρωση. Η επόμενη αναμέτρηση εκτός έδρας θα είναι μια δοκιμασία χαρακτήρα αλλά η ορμή που έχει χτιστεί μοιάζει αδύνατον να ανακοπεί. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ υποκλίνεται σε ένα σύνολο που ξέρει ακριβώς τι θέλει και πώς να το πάρει.