Ολυμπιακός: 3-1 στα θρίλερ της Euroleague – Τι πραγματικά συμβαίνει όταν η μπάλα καίει

Ο Ολυμπιακός του Γιώργου Μπαρτζώκα έχει ήδη δώσει τέσσερα παιχνίδια στη φετινή Euroleague που μπήκαν σε πραγματικές συνθήκες clutch και ο πρώτος απολογισμός είναι ισχυρός. Τρεις νίκες, μία ήττα, δύο παρατάσεις και ένα παιχνίδι που χάθηκε με τρίποντο στην εκπνοή.

Με κριτήριο ένα παιχνίδι που φτάνει στα τελευταία πέντε λεπτά με διαφορά έως πέντε πόντους, οι ερυθρόλευκοι πέρασαν από αυτή τη διαδικασία απέναντι σε Ζάλγκιρις, Βίρτους Μπολόνια, Βαλένθια και Μπαρτσελόνα. Το ρεκόρ είναι 3-1.

Η τελευταία εικόνα ήρθε την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου στις 21.30 στο Palau Blaugrana. Ο Ολυμπιακός είδε την Μπαρτσελόνα να ισοφαρίζει 92-92 στην εκπνοή της κανονικής διάρκειας, αλλά αντί να καταρρεύσει μετά το σοκ, κέρδισε την παράταση 13-8 και έφυγε με το 105-100 και το συνολικό 5-1 στη Euroleague.

Το 3-1 στα θρίλερ και οι παίκτες που παίρνουν την μπάλα

Το πρώτο πραγματικό τεστ ήρθε στο Κάουνας στις 29 Σεπτεμβρίου. Ο Ολυμπιακός νίκησε τη Ζάλγκιρις 93-91, με τον Εβάν Φουρνιέ να βάζει τέσσερις πόντους στα τελευταία 30 δευτερόλεπτα.

Ο Φουρνιέ, φόργουορντ του Ολυμπιακού, τελείωσε εκείνο το βράδυ με 19 πόντους, ενώ ο Γιαν Μοντέρο είχε 15 πόντους και 7 ασίστ. Ήταν η πρώτη ένδειξη ότι ο Μπαρτζώκας έχει πλέον περισσότερους από έναν τρόπους να δημιουργήσει την τελευταία επίθεση.

Η δεύτερη δοκιμή είχε το ακριβώς αντίθετο φινάλε. Στην Μπολόνια την 1η Οκτωβρίου, ο Μοντέρο επιτέθηκε στο καλάθι και έγραψε το 94-93 υπέρ του Ολυμπιακού με έξι δευτερόλεπτα να απομένουν.

Η επίθεση είχε εκτελεστεί. Η άμυνα όχι.

Ο Μάρκους Καρ πέτυχε τρίποντο στην εκπνοή και η Βίρτους νίκησε 96-94. Ο Ολυμπιακός είχε βρει τον παίκτη που θα έπαιρνε την κρίσιμη κατοχή, αλλά δεν κατάφερε να προστατεύσει το προβάδισμα στην τελευταία άμυνα.

Το συγκεκριμένο παιχνίδι παραμένει η μοναδική ήττα του σε έξι αγωνιστικές και ταυτόχρονα η μοναδική ήττα στα τέσσερα ματς που έφτασαν στο clutch.

Μετά ήρθε η Ισπανία.

Στη Βαλένθια στις 13 Οκτωβρίου, οι ερυθρόλευκοι βρέθηκαν ακόμη και στο -28 και στο ημίχρονο έχαναν 59-34. Έφτασαν όμως στο 90-90, έστειλαν το παιχνίδι στην παράταση και εκεί επικράτησαν 12-7 για το τελικό 102-97.

Ο Γιαν Μοντέρο στην επιστροφή του στη Βαλένθια έβαλε 26 πόντους με 9/10 βολές και έφτασε σε PIR 35. Ο Φουρνιέ είχε 23 πόντους, όλους μετά το ημίχρονο, και 7/7 βολές.

Αυτό είναι ένα σημαντικό στοιχείο του φετινού Ολυμπιακού στη Euroleague. Όταν μία άμυνα κλείνει τις πρώτες επιλογές του, υπάρχουν πλέον περισσότεροι χειριστές που μπορούν να δημιουργήσουν από ντρίμπλα και να φτάσουν είτε στο καλάθι είτε στη γραμμή.

Στη Βαρκελώνη εμφανίστηκε και τρίτη εκδοχή.

Ο Ολυμπιακός προηγήθηκε 90-83 με 1.42 να απομένει μετά από τρίποντο του Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ. Φαινόταν να έχει το παιχνίδι στα χέρια του.

Δεν το έκλεισε.

Η Μπαρτσελόνα μείωσε, ο Σάσα Βεζένκοβ έβαλε δύο βολές στα οκτώ δευτερόλεπτα για το 92-89, αλλά ο Τζάστιν Ρόμπινσον πέτυχε το τρίποντο του 92-92 στα 1,8 δευτερόλεπτα και έστειλε το παιχνίδι στην παράταση.

Εκεί ο Ολυμπιακός έδωσε ίσως την καλύτερη απάντηση για το πραγματικό του clutch επίπεδο. Χωρίς τον Φουρνιέ, που είχε αποβληθεί με πέντε φάουλ, και χωρίς τον Νίκολα Μιλουτίνοφ να έχει αγωνιστεί, κέρδισε το έξτρα πεντάλεπτο 13-8.

Ο Εμπάι Εντζάι πέτυχε έξι από τους 17 πόντους του στην παράταση, ενώ ο Βεζένκοβ ολοκλήρωσε το παιχνίδι με 25 πόντους και 10/10 βολές.

Το δυνατό σημείο και το πρόβλημα που δεν πρέπει να κρυφτεί πίσω από το 3-1

Αν κοιτάξει κανείς μόνο τα αποτελέσματα, η απάντηση είναι απλή. Ο Ολυμπιακός κερδίζει τα κλειστά παιχνίδια. Τρεις νίκες σε τέσσερις τέτοιες περιπτώσεις αποτελούν εξαιρετική αφετηρία.

Η αγωνιστική εικόνα όμως δίνει πιο σύνθετη απάντηση.

Στην Μπολόνια προηγήθηκε με 94-93 στα έξι δευτερόλεπτα και έχασε. Στη Βαρκελώνη βρέθηκε στο 90-83 με 1.42 και χρειάστηκε παράταση. Ακόμη και στη Βαλένθια, αφού ολοκλήρωσε μία ιστορική επιστροφή από το -28, δεν μπόρεσε να τελειώσει το παιχνίδι στην κανονική διάρκεια.

Άρα υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο «είμαι καλός στο clutch» και στο «κλείνω καθαρά τα παιχνίδια». Στο πρώτο ο Ολυμπιακός έχει ήδη ισχυρές αποδείξεις. Στο δεύτερο υπάρχει περιθώριο βελτίωσης.

Η θετική αλλαγή βρίσκεται πρωτίστως στη δημιουργία.

Ο Μπαρτζώκας έχει τον Φουρνιέ για προσωπική φάση, τον Μοντέρο για κάθετη επίθεση, τον Μίλερ-ΜακΙντάιρ για δημιουργία και έλεγχο ρυθμού και τον Βεζένκοβ για εκτέλεση χωρίς να κρατά υπερβολικά την μπάλα.

Αυτό δυσκολεύει πολύ την αντίπαλη άμυνα. Δεν αρκεί πλέον να αφαιρέσει μία συγκεκριμένη συνεργασία ή να στείλει δεύτερο παίκτη πάνω στον βασικό δημιουργό.

Ο Μοντέρο αποτελεί ίσως τη μεγαλύτερη αλλαγή σε σχέση με όσα είχε συνηθίσει ο Ολυμπιακός. Στη Βαλένθια δεν φοβήθηκε την μπάλα όταν το παιχνίδι γύρισε, ενώ στην Μπολόνια ήταν αυτός που πήρε την ευθύνη και έβαλε το καλάθι του 94-93 έξι δευτερόλεπτα πριν από το τέλος.

Ο Φουρνιέ προσφέρει διαφορετική ασφάλεια. Στο Κάουνας πέτυχε τέσσερις πόντους στα τελευταία 30 δευτερόλεπτα, ενώ στη Βαλένθια είχε 23 πόντους στο δεύτερο ημίχρονο και την παράταση.

Και υπάρχει ο Βεζένκοβ. Δεν χρειάζεται να μετατραπεί σε point forward για να είναι clutch. Η ικανότητά του να κινείται χωρίς την μπάλα, να τιμωρεί αλλαγές και να εκτελεί βολές σημαίνει ότι μπορεί να αποφασίσει ένα παιχνίδι χωρίς να παίζει απαραίτητα απομόνωση.

Η εμφάνιση του Μίλερ-ΜακΙντάιρ στη Βαρκελώνη πρόσθεσε ακόμη μία λύση. Το τρίποντο για το 90-83 στο 1.42 ήταν ακριβώς το είδος της φάσης που ο Ολυμπιακός θέλει από έναν γκαρντ που δεν θα φοβηθεί την ευθύνη επειδή δίπλα του βρίσκονται μεγαλύτερα επιθετικά ονόματα.

Υπάρχει όμως και η άμυνα των τελευταίων κατοχών. Το buzzer beater του Καρ και το τρίποντο του Ρόμπινσον δεν μπορούν να αποτελέσουν από μόνα τους απόδειξη συστημικού προβλήματος. Είναι όμως δύο προειδοποιήσεις μέσα σε μικρό δείγμα έξι αγωνιστικών.

Η εκτίμησή μας είναι ότι το 3-1 έχει μεγαλύτερη αξία από όσο δείχνει ο αριθμός, επειδή οι τρεις νίκες ήρθαν εκτός έδρας και με διαφορετικούς πρωταγωνιστές, αλλά ο Ολυμπιακός πρέπει να γίνει πιο καθαρός στην τελευταία αμυντική κατοχή και στη διαχείριση ενός μικρού προβαδίσματος.

Υπάρχει επίσης ένα στοιχείο χαρακτήρα που δεν καταγράφεται εύκολα σε advanced statistic. Στη Βαρκελώνη ο Ολυμπιακός είχε μόλις δεχθεί τρίποντο ισοφάρισης στην εκπνοή, είχε χάσει προβάδισμα επτά πόντων και το γήπεδο είχε αλλάξει εντελώς ψυχολογία.

Πέντε λεπτά αργότερα είχε κερδίσει την παράταση 13-8.

Αυτό είναι clutch με διαφορετικό τρόπο. Όχι ένα νικητήριο σουτ, αλλά η ικανότητα μίας ομάδας να μη μεταφέρει το λάθος της προηγούμενης κατοχής στην επόμενη.

Μετά από έξι αγωνιστικές το δείγμα παραμένει μικρό για οριστικές αποφάσεις. Είναι όμως αρκετό για μία πρώτη διαπίστωση. Ο Ολυμπιακός δεν εξαρτάται πλέον από έναν παίκτη όταν η μπάλα καίει.

Έχει Φουρνιέ, Μοντέρο, Βεζένκοβ και ΜακΙντάιρ, έχει ήδη κερδίσει τρία από τα τέσσερα θρίλερ του και δύο συνεχόμενες παρατάσεις στην Ισπανία. Το επόμενο βήμα είναι να χρειάζεται λιγότερο συχνά την παράταση για να τελειώσει παιχνίδια που έχει ήδη φέρει εκεί όπου θέλει.