Δεν αρκεί να είσαι το φαβορί στα χαρτιά, πρέπει να το αποδεικνύεις εκεί που η μπάλα καίει και τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα. Ο φετινός τελικός του Κυπέλλου Ελλάδας στο χάντμπολ ήταν η απόλυτη απόδειξη πως στους μεγάλους αγώνες δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος της διάρκειας, αλλά αυτός που έχει το καθαρότερο μυαλό στο φινάλε. Ο Ολυμπιακός επιβεβαίωσε την κυριαρχία του σηκώνοντας το τρόπαιο απέναντι σε μια ΑΕΚ που έδωσε τα πάντα αλλά λύγισε στις λεπτομέρειες.
Αυτό που είδαμε στο γήπεδο δεν ήταν απλώς μια νίκη με 33-29. Ήταν μια μάχη ψυχολογίας όπου οι ερυθρόλευκοι έδειξαν πως διαθέτουν το ειδικό βάρος να διαχειριστούν την πίεση ακόμη και όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Η Ένωση κατάφερε να αιφνιδιάσει, να ελέγξει τον ρυθμό και να βρεθεί μπροστά στο σκορ στο μεγαλύτερο μέρος του πρώτου ημιχρόνου, όμως αυτό δεν ήταν αρκετό για να γκρεμίσει την αυτοπεποίθηση των Πειραιωτών.
Η στιγμή που άλλαξαν οι ισορροπίες
Όλα κρίθηκαν σε ένα σημείο που συνήθως οι αδύναμοι χαρακτήρες “κρύβονται”. Ενώ το ματς ισορροπούσε σε τεντωμένο σκοινί και το ρολόι έδειχνε πως απομένουν λιγότερα από δέκα λεπτά, το σκηνικό άλλαξε βίαια. Στο 27-27, όταν κάθε λάθος κοστίζει έναν τίτλο, ο Κανετέ αποφάσισε να πάρει το παιχνίδι πάνω του.
Με τρία συνεχόμενα γκολ που έμοιαζαν με μαχαιριές στην άμυνα της ΑΕΚ, μετέτρεψε το ντέρμπι σε παράσταση για έναν ρόλο. Αυτό το ξέσπασμα δεν ήταν απλώς θέμα ταλέντου αλλά προσωπικότητας. Το σκορ πήγε στο 30-27 και κάπου εκεί η πλάστιγγα έγειρε οριστικά. Η ψυχολογία της ΑΕΚ κατέρρευσε καθώς έβλεπε πως όσες προσπάθειες και αν έκανε, ο αντίπαλος είχε πάντα την απάντηση την κρίσιμη στιγμή.
Το απόλυτο ρεκόρ και η σημασία του
Αυτός ο τίτλος έχει τεράστια σημασία για το τμήμα χάντμπολ του Ολυμπιακού και δημιουργεί μια παράδοση που τρομάζει τους αντιπάλους. Οι ερυθρόλευκοι έφτασαν τα τέσσερα Κύπελλα Ελλάδας διατηρώντας ένα στατιστικό που σπάνια συναντάμε στον αθλητισμό. Δεν έχουν χάσει ποτέ σε τελικό του θεσμού.
Οι χρονιές 2018, 2019, 2023 και τώρα η φετινή, αποτελούν τα παράσημα μιας ομάδας που ξέρει να κερδίζει όταν πρέπει. Για την ΑΕΚ, η απώλεια είναι οδυνηρή όχι μόνο για το αποτέλεσμα αλλά για τον τρόπο που ήρθε. Το να χάνεις έναν τελικό που διεκδίκησες στα ίσα μέχρι το 50ο λεπτό αφήνει πάντα μια πικρή γεύση, όμως δείχνει ξεκάθαρα τη διαφορά νοοτροπίας που χωρίζει αυτή τη στιγμή τους δύο μονομάχους.
