Η οριστική αποχώρηση του Ρόμαν Γιάρεμτσουκ από τον Ολυμπιακό μετατρέπεται πλέον σε επίσημο γεγονός, καθώς η Λιόν αποφάσισε να τραβήξει τη σκανδάλη και να ενεργοποιήσει τη ρήτρα αγοράς του. Ο Ουκρανός φορ ρίχνει άγκυρα στη Γαλλία, αφήνοντας στα ταμεία των Πειραιωτών ένα σημαντικό ποσό, αλλά και αρκετά ερωτηματικά για το πώς διαχειρίζεται το ελληνικό ποδόσφαιρο παίκτες με τέτοια ποιοτικά χαρακτηριστικά.
Το οικονομικό “χρυσάφι” και η αγωνιστική δικαίωση
Τα ουκρανικά μέσα, και συγκεκριμένα το Glavcom, αποκαλύπτουν μια εξέλιξη που προσφέρει τεράστια ανακούφιση στη διοίκηση του Ολυμπιακού. Η γαλλική ομάδα δηλώνει απόλυτα ικανοποιημένη από την αγωνιστική εικόνα του διεθνούς επιθετικού, ανοίγοντας το ταμείο της χωρίς δεύτερη σκέψη. Πέρα από το 1,5 εκατομμύριο ευρώ που είχε ήδη καταβληθεί για τον δανεισμό, οι “Λιονέ” εκταμιεύουν επιπλέον πέντε εκατομμύρια ευρώ για να κλείσουν οριστικά τη συμφωνία και να τον κρατήσουν στο ρόστερ τους.
Αυτή η άμεση ρευστότητα προσφέρει μια τεράστια ανάσα στον μεταγραφικό σχεδιασμό των ερυθρόλευκων ενόψει της νέας σεζόν. Όμως, η αγωνιστική εξίσωση παραμένει αμείλικτη. Η αναγέννηση ενός παίκτη σε ένα από τα κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, την ώρα που στον Πειραιά φάνηκε να εγκλωβίζεται και να χάνει τα πατήματά του, αποδεικνύει περίτρανα πόσο καθοριστικό ρόλο παίζει το περιβάλλον, η εμπιστοσύνη και η ψυχολογία στην απόδοση ενός σέντερ φορ.
Το μάθημα για το ελληνικό πρωτάθλημα
Η ιστορία του Ουκρανού άσου αποτελεί έναν καθρέφτη για την ελληνική Super League. Η ασφυκτική πίεση του πρωταθλητισμού στην Ελλάδα συχνά “καίει” ποιοτικούς ποδοσφαιριστές πριν καν προλάβουν να προσαρμοστούν, την ώρα που ένα πιο ορθολογικό τακτικό πλάνο στη Ligue 1 αναδεικνύει τα πραγματικά τους στοιχεία.
Ο Ολυμπιακός βγαίνει αναμφίβολα κερδισμένος οικονομικά από αυτό το deal. Γεμίζει τα ταμεία του με ένα ποσό που λύνει τα χέρια του προπονητή ενόψει καλοκαιριού. Ωστόσο, το αγωνιστικό συμπέρασμα για το πώς “χάθηκε” αυτός ο παίκτης από τα ελληνικά γήπεδα είναι αυτό που πρέπει να μελετηθεί σοβαρά. Έτσι ώστε στο μέλλον τέτοιες επενδύσεις να αποδίδουν πρώτα στο χορτάρι και μετά στα λογιστικά βιβλία.
