Το όνομα του Μάουρο Ικάρντι δίπλα στον Ολυμπιακό είναι από μόνο του αρκετό για να προκαλέσει θόρυβο. Μόνο που αυτή τη φορά το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται στο πόσο μεγάλο είναι το όνομα. Βρίσκεται στο timing.

Ρεπορτάζ από την Αργεντινή βάζει τον Ολυμπιακό ανάμεσα στις ομάδες που βρίσκονται στο κάδρο για τον 33χρονο επιθετικό, ο οποίος έμεινε ελεύθερος μετά το τέλος της θητείας του στη Γαλατασαράι. Στην ίδια εξίσωση εμφανίζονται η Λάτσιο και η Πάρμα, ενώ ο Ικάρντι έχει επίσης προταθεί στην Έβερτον. Αυτό είναι το πραγματικό στάδιο της υπόθεσης. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή επιβεβαιωμένη συμφωνία με τον Ολυμπιακό. Υπάρχει ένα υπαρκτό μεταγραφικό σενάριο που αξίζει να εξεταστεί ποδοσφαιρικά.

Και ποδοσφαιρικά, η κατάσταση στον Πειραιά έχει αλλάξει δραματικά.

Μετά τον Ελ Κααμπί, η κουβέντα δεν είναι ίδια

Ο σοβαρός τραυματισμός του Αγιούμπ Ελ Κααμπί άνοιξε ένα τεράστιο κενό στην κορυφή της επίθεσης. Ο Μαροκινός υπέστη κάταγμα κνήμης απέναντι στον Βόλο, χειρουργήθηκε και βρίσκεται μπροστά σε μακρά περίοδο αποκατάστασης. Ο Ολυμπιακός έχει ήδη αποκτήσει τον Αρμάντο Γκονσάλες, όμως η απώλεια του βασικού του σκόρερ αλλάζει αντικειμενικά τα δεδομένα.

Εδώ λοιπόν γίνεται το narrative flip. Το σωστό ερώτημα δεν είναι «θα έκανε μπαμ ο Ικάρντι στον Ολυμπιακό;». Προφανώς. Το βιογραφικό του φτάνει και περισσεύει για να δημιουργήσει ενθουσιασμό.

Το ερώτημα είναι άλλο, χρειάζεται ο νέος Ολυμπιακός έναν φορ σαν τον Ικάρντι;

Η απάντηση είναι πιο ενδιαφέρουσα από ένα απλό «ναι».

Ο Ικάρντι δεν χρειάζεται πολλές επαφές – χρειάζεται τη σωστή περιοχή

Ο Αργεντινός δεν είναι φορ που πρέπει να ακουμπήσει 60 φορές την μπάλα για να επηρεάσει έναν αγώνα. Η μεγάλη του αξία βρίσκεται μέσα και γύρω από την περιοχή. Διαβάζει τη δεύτερη κίνηση, βρίσκει το κενό ανάμεσα σε στόπερ και μπακ, επιτίθεται γρήγορα στην πρώτη μπάλα και τελειώνει φάσεις με ελάχιστο χρόνο εκτέλεσης.

Οι αριθμοί του στην Τουρκία εξηγούν γιατί το όνομά του παραμένει ενεργό στην ευρωπαϊκή αγορά. Έφυγε από τη Γαλατασαράι έχοντας 77 γκολ σε 134 συμμετοχές, ενώ του αποδίδονται επίσης 25 ασίστ και έξι κατακτημένοι τίτλοι στη διάρκεια της θητείας του. Η Anadolu επιβεβαιώνει τις 134 συμμετοχές, τα 77 γκολ και τέσσερα πρωταθλήματα μαζί με Κύπελλο και Super Cup.

Δεν χρειάζεται λοιπόν να ανακαλύψει ξανά πώς μπαίνει η μπάλα στα δίχτυα.

Χρειάζεται ομάδα που θα τη φέρει εκεί.

Εκεί αρχίζει η δουλειά του Αλγκουαθίλ

Με τον Ιμανόλ Αλγκουαθίλ ο Ολυμπιακός μπαίνει σε διαφορετική ποδοσφαιρική λογική. Αν το νέο μοντέλο βασιστεί περισσότερο σε οργανωμένη κατοχή, πίεση ψηλά και παρουσία πολλών παικτών γύρω από την αντίπαλη περιοχή, ένας φορ με την κίνηση του Ικάρντι μπορεί να γίνει εξαιρετικά επικίνδυνος.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Ο Αλγκουαθίλ δεν χρειάζεται απλώς έναν εκτελεστή. Χρειάζεται ολόκληρη την πρώτη γραμμή να συμμετέχει στην πίεση, να κλείνει γωνίες πάσας και να δίνει ένταση χωρίς την μπάλα.

Εκεί βρίσκεται το μεγάλο «πρέπει» για τον Ικάρντι.

Αν έρθει ένας Ικάρντι που ζητά από την ομάδα να δουλεύει για να τον τροφοδοτεί, το όνομα δεν αρκεί. Αν έρθει ένας Ικάρντι αποφασισμένος να γίνει μέρος ενός συγκεκριμένου αγωνιστικού μηχανισμού, τότε η συζήτηση αλλάζει επίπεδο.

Ο Ολυμπιακός δεν χρειάζεται star system. Χρειάζεται γκολ.

Αλλά χρειάζεται τα γκολ μέσα στο δικό του σύστημα.

Η δήλωση του μάνατζερ αλλάζει λίγο την εικόνα

Υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που κάνει την υπόθεση πιο ενδιαφέρουσα. Ο εκπρόσωπος του Ικάρντι, Λετέριο Πίνο, δήλωσε ότι τα χρήματα δεν αποτελούν την πρώτη προτεραιότητα του παίκτη και πως αναζητά ένα τεχνικό project στο οποίο θα μπορεί να παραμείνει για δύο ή τρία χρόνια.

Η αναφορά δεν είναι αμελητέα. Η Λάτσιο είχε πράγματι εξεταστεί ως προορισμός, κάτι που επιβεβαίωσε ο ίδιος ο μάνατζερ, αλλά η υπόθεση έμεινε σε αναμονή.

Αν αυτά τα λόγια αντανακλούν πραγματικά την προτεραιότητα του Ικάρντι, ο Ολυμπιακός έχει επιχειρήματα. Παίζει για τίτλους, έχει ευρωπαϊκό πρόγραμμα, διαθέτει νέα τεχνική ηγεσία και μετά τον τραυματισμό του Ελ Κααμπί υπάρχει ξεκάθαρο αγωνιστικό κενό στην κορυφή.

Όχι εγγυημένη θέση. Πραγματική ανάγκη.

Και αυτά είναι δύο διαφορετικά πράγματα.

Το όνομα δεν πρέπει να νικήσει το scouting

Εδώ χρειάζεται καθαρή κουβέντα. Ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να πάρει τον Ικάρντι επειδή είναι ο Ικάρντι. Αυτό θα ήταν μεταγραφική πολιτική εντυπωσιασμού.

Πρέπει να τον πάρει μόνο αν ο Αλγκουαθίλ, ο Κορδόν και ο Μονκαντά καταλήξουν ότι είναι ο φορ που κουμπώνει στο ποδόσφαιρο που θέλουν να χτίσουν. Η ηλικία του, η φυσική του κατάσταση, οι απαιτήσεις του χωρίς την μπάλα και η διάρκεια ενός πιθανότατα πολυετούς συμβολαίου πρέπει να ζυγιστούν απέναντι στην αδιαμφισβήτητη ικανότητά του στο γκολ.

Αυτή είναι η πραγματική δουλειά ενός σοβαρού recruitment department. Να κοιτάξει πίσω από το όνομα.

Γιατί το εύκολο είναι να δεις τα 77 γκολ και να φανταστείς το Καραϊσκάκη να φωνάζει το όνομά του. Το δύσκολο είναι να αποφασίσεις αν ο ίδιος παίκτης μπορεί να σου δώσει αυτά που χρειάζεται η ομάδα κάθε Κυριακή και κάθε ευρωπαϊκή βραδιά.

Ο Ικάρντι στον Ολυμπιακό δεν είναι πλέον σενάριο που απορρίπτεις ως μεταγραφική φαντασίωση. Με τον Ελ Κααμπί εκτός, είναι μία περίπτωση που έχει ξεκάθαρη ποδοσφαιρική λογική. Αλλά στον νέο Ολυμπιακό το μεγάλο όνομα πρέπει να υπηρετεί το σχέδιο — όχι το σχέδιο το μεγάλο όνομα. Αν περάσει αυτό το τεστ, τότε δεν μιλάμε απλώς για “βόμβα”. Μιλάμε για λύση.